fbpx

Praktyka czyni mistrza, czy wiesz dlaczego? Oni wiedzieli…

Bez pracy nie ma kołaczy

Bez pracy nie ma kołaczy

Praktyka, czy celowe ćwiczenie? Podobne terminy, dające olbrzymią różnicę. Łącząc te 2 podobne koncepty otrzymujemy termin: celowa praktyka. Jeśli go w pełni zrozumiesz poznasz drogę do sedna.




Podczas oglądania filmu możesz włączyć polskie napisy.

Celowa praktyka: co to jest i jak z niej korzystać?

Ale czym jest przemyślana praktyka?

Praktyka definicja

Wszyscy znamy powiedzenia "bez pracy nie ma kołaczy", czy "praktyka czyni mistrza". Celowa praktyka ( ang. deliberate practice) odnosi się do szczególnego rodzaju praktyki, która jest określona na pewną czynność i systematyczna. Podczas gdy regularna praktyka może obejmować bezmyślne powtórzenia, celowa praktyka wymaga skupienia uwagi i jest prowadzona z określonym celem poprawy wydajności. Natomiast ogólnie, (praktyka definicja), jest to świadome, celowe działanie wykonywane regularnie.

Zaraz dowiesz się, w jaki sposób możesz zacząć świadomie ćwiczyć i dlaczego powiedzenia PRAKTYKA CZYNI MISTRZA i BEZ PRACY NIE MA KOŁACZY, jest i będzie tak aktualne. Znajdziesz ponadto kilka doskonałych, dogłębnych przykładów tego, jak ćwiczyć (celowa praktyka).

Od kogo to się wszystko zaczęło?

Według niektórych, Ben Hogan jest uznawany za "ojca celowej praktyki". Nie jest to artykuł historyczny wiec nie będziemy dywagować nad tym czy jest to prawda czy nie, ale warto przedstawić tu całą historię.

Hogan był jednym z największych golfistów XX wieku, osiągnięcia, których dokonał, zawdzięcza dzięki niezliczonym powtórzeniom. Po prostu uwielbiał ćwiczyć. Hogan powiedział: "Nie mogłem się doczekać, żeby wstać rano, bym mógł uderzyć piłki. "Będę na polu treningowym o świcie, będę uderzał piłkami przez kilka godzin, potem zrobię sobie przerwę i znowu wrócę do tego." Powiedział kiedyś w wywiadzie.

Dla Hogana każda sesja treningowa miała jakiś cel. Podobno spędził lata na rozkładaniu na czynniki każdej fazy zamachu golfowego i testowaniu nowych metod dla każdego ruchu. Rezultat był bliski perfekcji. Opracował jedną z najlepiej dopracowanych typów uderzeń golfowych w historii gry.

Jego precyzja uczyniła go bardziej chirurgiem niż golfistą. Publika przywykła, że często łamał rekordy punktacji turniejowej.

Hogan metodycznie rozkładał grę w golfa na kawałki i zorientował się, jak mógł opanować każdą sekcję. Na przykład był jednym z pierwszych golfistów, którzy przypisali konkretne odległości do każdego kija golfowego. Następnie uważnie przestudiował każdy ruch, użył drzew i piaskowych bunkrów jako punktów odniesienia, aby oszacować o odległości każdego strzału, jaki musiał wykonać.

Hogan zakończył karierę z dorobkiem dziewięciu tytułów mistrzowskich - zajmując czwarte miejsce w klasyfikacji wszechczasów. Podczas swojej świetności inni golfiści po prostu przypisali jego niezwykły sukces "jego tajemnicy". Dziś eksperci mają nowy termin na jego rygorystyczny styl doskonalenia: celowa praktyka, deliberate practice.

praktyka czyni mistrza

Praktyka i ćwiczenia.

Jak już wspomniałem na początku, celowa praktyka i ćwiczenie odnosi się do szczególnego rodzaju praktyki, która jest systematyczna i skierowana na konkretny cel! Ben Hogan starannie zrekonstruował każdy krok swojego uderzenia, angażował się w celową praktykę. Nie były to po prostu bezmyślne uderzenia. Dokładnie pracował nad swoją techniką.

Podczas gdy regularna praktyka może obejmować bezmyślne powtórzenia, celowa praktyka wymaga skupienia uwagi i jest prowadzona z określonym celem poprawy wydajności.


Największym wyzwaniem dla celowej praktyki jest pozostanie skupionym. Na początku najważniejsze jest wykonywanie powtórzeń. Ale po pewnym czasie zaczynamy niedbale je wykonywać i często możemy przeoczyć drobne błędy i przegapić codzienne możliwości poprawy.

Dzieje się tak dlatego, że naturalną tendencją ludzkiego mózgu jest przekształcanie powtarzających się zachowań w automatyczne nawyki. Na przykład, kiedy po raz pierwszy uczyłeś się wiązać buty, musiałeś dokładnie przemyśleć każdy etap bardzo uważnie. Dzisiaj, po wielu powtórzeniach, Twój mózg może wykonać tę sekwencję automatycznie. Im bardziej powtarzamy zadanie, tym bardziej staje się ono bezmyślne.

Bezmyślna aktywność jest wrogiem celowej praktyki. Niebezpieczeństwo praktykowania tej samej rzeczy raz za razem jest tym, co powoduje, że postęp zostaje stłumiony. Zbyt często zakładamy, że stajemy się lepsi tylko dlatego, że zdobywamy doświadczenie. W rzeczywistości jedynie wzmacniamy nasze obecne nawyki. Nie ulepszamy ich.

Twierdzenie, że poprawa wymaga uwagi i wysiłku, brzmi logicznie. Ale jak to wygląda w prawdziwym świecie? Poniżej dostajesz konkretne zastosowania.

Przykłady celowej praktyki

Świetnym przykładem, opisanym w książce Geoffa Colvina - "Talent jest przeceniany", jest sposób w jaki Benjamin Franklin używał celowej praktyki, aby poprawić swoje umiejętności pisania.

Kiedy był nastolatkiem, Benjamin Franklin był krytykowany przez swojego ojca za jego słabe umiejętności pisania. W przeciwieństwie do większości nastolatków, młody Ben poważnie traktował rady ojca i obiecał poprawić umiejętności pisania.

Zaczął od znalezienia publikacji napisanej przez najlepszych autorów swoich czasów. Następnie, przeszedł każdy artykuł wiersz po wierszu i zapisał znaczenie każdego zdania. Następnie przerobił każdy artykuł własnymi słowami, a następnie porównał jego wersję z oryginałem. Kiedyś powiedział: "Za każdym razem odkrywałem niektóre z moich wad i poprawiałem je." W końcu Franklin zdał sobie sprawę, że jego słownictwo powstrzymało go przed lepszym pisaniem, więc skoncentrował się intensywnie na tym obszarze.

Celowa praktyka, czyli PRAKTYKA MISTRZÓW zawsze przebiega według tego samego schematu: podziel cały proces na części, określ swoje słabości, przetestuj nowe strategie dla każdej sekcji, a następnie zintegruj swoją naukę z całym procesem, który wykonujesz.

Oto kilka kolejnych przykładów.

Gotowanie: Jiro Ono, jest szefem kuchni wielokrotnie nagradzanej restauracji sushi w Tokio.



Jiro poświęcił swoje życie doskonaleniu sztuki robienia sushi i oczekuje tego samego od swoich uczniów. Każdy uczeń musi opanować jedną niewielką część procesu robienia sushi w danym czasie - jak wykręcić ręcznik, jak używać noża, jak wycinać rybę i tak dalej. Jeden z uczniów przez dziesięć lat musiał trenować pod okiem Jiro, zanim pozwolono mu gotować jajka. Każdy etap procesu jest nauczany z najwyższą starannością.

Sztuki walki: Bruce Lee. Znany z wielu tysięcy godzin praktyki. Potrafił ćwiczyć jedną sekwencję dniami! ,

Praktyka czyni mistrza Sławnym stało się jego powiedzenie:

“I fear not the man who has practiced 10,000 kicks once, but I fear the man who had practiced one kick 10,000 times.”

Czyli:

"Nie boję się człowieka, który ćwiczył 10,000 kopnięć, ale boję się człowieka, który ćwiczył 1 kopnięcie 10,000 razy."

Szachy: Magnus Carlsen jest arcymistrzem szachowym i jednym z najwyżej ocenianych graczy w historii. Cechą wyróżniającą wielkich szachistów jest umiejętność rozpoznawania "kawałków kodu" (ustawień figur), które są specyficznymi układami elementów na planszy. Niektórzy eksperci szacują, że arcymistrzowie mogą zidentyfikować około 300 000 różnych fragmentów. Co ciekawe, Carlsen nauczył się gry, grając w szachy komputerowe, co pozwoliło mu grać jednocześnie w wiele gier. Ta strategia pozwoliła mu nie tylko nauczyć się ustawień figur znacznie szybciej niż grając z innymi twarzą w twarz, ale także dała mu szansę popełnienia większej liczby błędów i skorygowania swoich słabości w przyspieszonym tempie.

Muzyka: Wielu świetnych muzyków kładzie szczególny nacisk na powtarzanie najtrudniejszych fragmentów utworu. Musisz to robić dopóki ich nie opanujesz. Pomocne jest to, aby ćwiczyć tak dużo, jak długo możesz osiągnąć koncentrację. Fragment z artykułu naukowego Harvard: "Raz, kiedy zacząłem się martwić, ponieważ inni wokół mnie ćwiczyli przez cały dzień, zapytałem [mojego profesora], ile godzin powinienem ćwiczyć, a on powiedział": "To naprawdę nie ma znaczenia, jak długo. Jeśli ćwiczysz palcami, żadna ilość nie wystarcza. Jeśli ćwiczysz z głową, dwie godziny to dużo."

Tajemny składnik celowej praktyki.

Być może największą różnicą między tym czy jest praktyka, a prostym powtarzaniem jest: informacja zwrotna, tzw feedback. Każdy, kto opanował swoją umiejętność w mistrzowskim stopniu, posiadł sztukę celowej praktyki i otrzymywania ciągłych informacji zwrotnych na temat swoich osiągnięć.

Istnieje wiele sposobów na uzyskanie szczerego feedbacku.

Bardzo efektywnym systemem otrzymywania informacji zwrotnych jest pomiar. Rzeczy, które mierzymy, to rzeczy, które poprawiamy. Dotyczy to liczby stron, które czytamy, liczby wykonywanych ćwiczeń, liczby telefonów sprzedażowych, oraz wszelkich innych ważnych dla nas zadań, które wykonujemy. Tylko dzięki pomiarowi mamy dowód na to, że jesteśmy coraz lepsi. Łatwo jest nam oceniać poprzez pryzmat wspomnień, ale jest on bardzo nieefektywny, a pamięć płata figle. Dlatego mierz i zapisuj.

Kolejnym skutecznym systemem otrzymywania feedbacku jest coaching. Jednym z największych odkryć w różnych dyscyplinach jest to, że trenerzy są często niezbędni do optymalnej egzekucji świadomej praktyki. W wielu przypadkach jest prawie niemożliwe, aby zarówno wykonać zadanie i mierzyć swoje postępy w tym samym czasie. Dobrzy trenerzy i coach mogą śledzić Twoje postępy, znajdować różne sposoby na poprawę i sprawić, że będziesz otrzymywał maksymalny rezultat za swój wysiłek.

Powiązane tematycznie wpisy, które mogą Ci się również przydać:

Coaching
Jak zwiększyć produktywność
Umiejętności
Efektywność, wydajność, produktywność
Umiejętności miękkie

Co zapewni praktyka?

Ludzie mają niezwykłą zdolność poprawiania swoich osiągnięć w niemal każdej dziedzinie życia, jeśli tylko szkolą się we właściwy sposób. Tylko, że łatwiej to powiedzieć niż zrobić.

Celowa praktyka nie jest wygodną czynnością. Wymaga ciągłego wysiłku i koncentracji. Ludzie, którzy opanowują sztukę celowej praktyki, są zobowiązani do uczenia się przez całe życie - zawsze odkrywają, eksperymentują i udoskonalają.

Doskonała praktyka nie jest magiczną pigułką, ale jeśli potrafisz utrzymać koncentrację i zaangażowanie, obietnica wyników jaką daje Ci celowa praktyka jest całkiem pociągająca.

Czy możesz osiągnąć wszystko gdy mocno się starasz? (wystarczająca praktyka)

Celowa praktyka nie oznacza, że ​​można się ubiegać o bycie najlepszym w czymkolwiek z wystarczającą pracą i wysiłkiem. Podczas gdy ludzie posiadają niezwykłą zdolność do rozwijania swoich umiejętności, istnieją ograniczenia co do tego, jak daleko można się posunąć. Twoje geny ustalają granicę wokół tego, co jest możliwe.

Jednakże, chociaż genetyka wpływa na wydajność, nie określa wydajności. Nie mieszaj przeznaczenia z możliwościami. Geny zapewniają szansę. Nie determinują naszego przeznaczenia. Tu jest tak jak w kartach. Masz lepszą okazję, jeśli dostaniesz lepszą rękę, ale musisz także dobrze grać w rozdaniu, aby wygrać.

Niezależnie od tego, co zdecydujemy, celowa praktyka może pomóc nam zmaksymalizować nasz potencjał - bez względu na to, co otrzymaliśmy. Zmienia potencjał w rzeczywistość.

Najlepsze książki z cyklu, praktyka i jej ćwiczenia- deliberate practice:

Kod talentu, jak zostać Geniuszem
Praktyka uważności
Wewnętrzna praktyka. Umysł, ciało, energia.
Praktyka uważności. Ośmiotygodniowy program.
Mit Pokerowego Talentu

Jednym z plusów posiadania coacha jest możliwość szybszej nauki pożądanej umiejętności i praktyka na najwyższym poziomie
Skorzystaj z najlepszej na polskim rynku pomocy coachingowej, zadzwoń:
+48 790-768-482
info@rafalszrajnert.pl


Z poważaniem,

Rafał Szrajnert

PS.Pamiętaj, że praktyka z najlepszym trenerem/coachem jest tym co odróżnia czołówkę od reszty.

Podziel się z innymi!

Rafał Szrajnert
Rafał Szrajnert
Rafał Szrajnert jest przedsiębiorcą z ogromnymi sukcesami, Oprócz własnej działalności prowadzi doradztwo biznesowe, coaching i szkolenia, szeroko znane w Polsce.